5 rzeczy, które warto wiedzieć o oknach elektrochromatycznych

Pierwsza rzecz do sprawdzenia to wilgotność podłoża. Połóż na nim kawałek folii na dobę i zobacz, czy zbiera się pod nią para. Jeśli tak, remont zaczynasz od szukania źródła: nieszczelna rura, przeciek z pionu, brak izolacji przy ścianie fundamentowej. Kolejny krok to ocena samej warstwy nośnej — czy jest to wylewka, stary parkiet, deski na legarach czy tylko płyta. Miejsca głuche, wybrzuszające się i kruszące się pod naciskiem palca trzeba naprawić, zanim w ogóle pomyślisz o układaniu nowej podłogi.

Największy sens ma montaż w oknach o dużym nasłonecznieniu: od południa, zachodu oraz w przeszkleniach dachowych. Latem ogranicza dopływ ciepła i chroni przed olśnieniem, zimą przepuszcza więcej światła i passywnego zysku ciepła. W praktyce nie zastępuje klimatyzacji ani rolet zewnętrznych, ale pozwala nimi rzadziej sterować. W pomieszczeniach z ekranami i pracą biurową redukcja olśnienia bywa ważniejsza niż sama temperatura.

Dopiero teraz mocuj płyty gipsowo-kartonowe. Pierwszą warstwę przykręcaj do profili wkrętami do płyt, zachowując odstęp od krawędzi około 1 cm i odstęp między wkrętami co 15–20 cm. Drugą warstwę układaj z przesunięciem spoin względem pierwszej. Śruby wkręcaj tak, aby łebki nie przebiły papieru, ale też nie wystawały. Jeśli chcesz uzyskać lepszy efekt, użyj płyt o większej masie powierzchniowej, ale pamiętaj, że każda warstwa to dodatkowe obciążenie stropu i ściany.

Zacznij od sprawdzenia, co masz pod tynkiem. Odkuć fragment w rogu, żeby zobaczyć, czy to ściana murowana, żelbetowa czy gipsowa. Sprawdź też, czy w ścianie nie biegną rury lub przewody — nawiercenie ich to kosztowny problem. Zmierz grubość planowanej przegrody i odejmij ją od powierzchni mieszkania. Jeśli masz wąski pokój, licz się z tym, że po wygłuszeniu zostanie Ci mniej miejsca. Ruszt ustawiaj na dystansach co około 40–60 cm, w zależności od rozstawu pionów i sztywności profili. Profil przykręcaj do ściany przez podkładki wibroizolacyjne, a nie bezpośrednio.

Zacznij od mechanicznego usunięcia spoiny. Najlepiej sprawdza się skrobak do silikonu z wymiennymi ostrzami albo zwykły nóż z krótkim, sztywnym ostrzem. Prowadź narzędzie pod kątem, płasko przy podłożu, żeby nie porysować glazury ani akrylu wanny. Resztki silikonu usuń preparatem rozpuszczającym silikon — nakładaj go pędzelkiem, odczekaj kilka minut i zdejmij szpachelką. Nie drap fuge ostrym narzędziem na siłę, bo uszkodzisz szkliwo i powstanie rysa, w której nowy silikon znów puści.

Przed zakupem sprawdź zakres przepuszczalności światła, współczynnik przepuszczalności ciepła oraz czas przejścia między stanami. Zapytaj o trwałość warstw i sposób postępowania z szybą w razie uszkodzenia. W budynkach zabytkowych i wynajmowanych lokalach najpierw ustal, kto odpowiada za utrzymanie instalacji. Elektrochromia działa najlepiej tam, gdzie słońce jest mocne, okna duże, a sterowanie przemyślane zawczasu.

Wełna musi wypełniać całą przestrzeń, ale nie może być za mocno ściśnięta W pustą przestrzeń między rusztem a ścianą włóż wełnę mineralną. Gęstość ma znaczenie: zbyt lekka wełna nie pochłonie niskich tonów, zbyt mocno dociśnięta straci sprężystość i zacznie przenosić drgania. Płyty układaj ciasno, bez szczelin, ale bez upychania na siłę. Jeśli zostawisz pustkę przy podłodze albo suficie, dźwięk znajdzie obejście — to najczęstszy błąd. Wełnę docinaj nożem z zębatym ostrzem, a powstałe luzy uzupełniaj tak, aby wypełnienie było jednolite na całej powierzchni.

Na koniec zaszpachluj spoiny, taśmy papierowej nie pomijaj. Silikon akrylowy wzdłuż krawędzi przy podłodze, sufcie i ścianach bocznych zamknie szczeliny, przez które dźwięk lubi uciekać. Nie licz na to, że sama wełna i płyty wystarczą, jeśli nie uszczelnisz obwodu. Typowe błędy to: kręcenie płyt bezpośrednio do ściany, brak wibroizolacji pod profilami, zbyt cienka wełna i pozostawienie pustych przestrzeni. Każdy z tych błędów potrafi zniweczyć całą pracę.

Po zakończeniu nie oceniaj efektu od razu. Nowe przegrody potrzebują kilku dni, żeby szpachle i silikony wyschły. Ostateczny test zrób przy zamkniętych drzwiach, najlepiej w porze, gdy sąsiad hałasuje najbardziej. Jeśli dźwięk nadal przechodzi, sprawdź, czy nie ma mostków akustycznych — na przykład punktowego mocowania rusztu do ściany albo szczeliny przy suficie. Czasem wystarczy poprawić jeden detal, żeby różnica była słyszalna.

Inteligentne szkło elektrochromatyczne zmienia stopień przepuszczania światła pod wpływem niskiego napięcia. W szybie znajdują się cienkie warstwy: przezroczysty przewodnik, materiał elektrochromowy, elektrolit i warstwa magazynująca jony. Po przyłożeniu napięcia jony wędrują między warstwami i szkło ciemnieje. Po zmianie polaryzacji wraca do stanu przejrzystego. Efekt jest płynny, nie skokowy, a pobór prądu występuje głównie w trakcie zmiany, nie w czasie utrzymywania stanu.