Jak klatka za mała, świnka choruje — sprawdź wymiary

Chomik to zwierzę, które instynktownie ukrywa objawy choroby. W naturze słaby osobnik staje się łatwym celem drapieżnika, więc maskowanie osłabienia jest wpisane w jego zachowanie. To sprawia, że właściciel często zauważa problem dopiero wtedy, gdy zwierzę jest już w złym stanie. Warto wiedzieć, na co patrzeć, żeby nie przegapić momentu, w którym potrzebna jest pomoc lekarza.

Chomik to zwierzę o silnym rytmie dobowym. W naturze aktywny jest wieczorem i nocą, a dzień przesypia w norze. Praca zmianowa wywraca ten rytm także u opiekuna, bo raz wstajesz o piątej, raz kładziesz się o czwartej nad ranem. Problem nie polega na tym, że chomik tęskni. Problem polega na tym, że karmienie, sprzątanie i wyjmowanie go na wybieg zaczynają się odbywać w porach, które dla zwierzęcia są środkiem nocy albo głębokiego snu.

Klatkę stawiaj w cichym kącie, z dala od przeciągów, kaloryfera i telewizora. Świnki są wrażliwe na hałas i skoki temperatury — optymalnie 18–22°C. Nie stawiaj klatki na parapecie w pełnym słońcu ani na podłodze, gdzie hula zimne powietrze. Klatka powinna stać stabilnie, na wysokości pozwalającej na swobodne sprzątanie.

Co włożyć do klatki, żeby świnka nie chorowała Wnętrze urządzaj funkcjonalnie, nie dekoracyjnie. Potrzebne są: poidło ze smoczkiem (miska szybko się zanieczyszcza), ciężka miska na karmę, drewniany lub ceramiczny domek do schowania oraz klocek do ścierania zębów. Kładź też tunel z rury albo tekturowej rury — świnki lubią przez nie biegać. Unikaj plastykowych domków z ostrymi krawędziami i kółek do biegania: te ostatnie łamią kręgosłup. Siano musi być dostępne cały czas, najlepiej w paśniku zawieszonym nad podłogą, żeby się nie zabrudziło.

Podłoże to najczęstszy błąd. Trociny pylą i drażnią drogi oddechowe, a siano służy do jedzenia, nie do wyścielania. Najlepiej sprawdzają się maty lub podkłady z materiału, które nie pylą i nie przyklejają się do sierści. Zmieniaj je codziennie w miejscu jedzenia i spania, a resztę klatki przynajmniej raz w tygodniu. Ściółka musi być sucha — wilgotna prowadzi do grzybicy i odparzeń.

Świnka morska spędza w klatce większość życia. Za mała klatka to nie kwestia wygody, ale zdrowia: brak ruchu prowadzi do otyłości, problemów ze stawami i odparzeń łap. Minimalne wymiary dla jednej świnki to 100 cm długości i 50 cm szerokości podłogi. Dla dwóch — 120 na 60 cm, a każda kolejna potrzebuje dodatkowych 20–30 cm długości. Klatki piętrowe się nie sprawdzają: świnki słabo się wspinają i mogą spaść. Liczy się powierzchnia biegu, nie liczba kondygnacji.

Strefa kąpielowa działa tylko wtedy, gdy chomik ma spokój. Zaglądanie do naczynia, wyjmowanie go w trakcie kąpieli i przestawianie z miejsca na miejsce zniechęcają zwierzę do korzystania. Ustaw naczynie raz, obok kryjówki, i przez pierwsze dni obserwuj z odległości. Jeśli chomik wchodzi do piasku, przekopuje go i otrzepuje futro — strefa jest urządzona dobrze. Jeśli piasek wylatuje na zewnątrz, a zwierzę jeździ po nim brzuchem, zmniejsz warstwę i sprawdź, czy ziarno nie jest za grube.

Kiedy wolno podać ręk

Codziennie wyjmuj świnkę na wybieg. Nawet najlepsza klatka nie zastąpi ruchu. Przygotuj bezpieczny kawałek podłogi lub kojec bez kabli i dywanu, na którym świnka może się załatwić. Godzina biegania dziennie to minimum. Jeśli świnka się nie rusza, sprawdź, czy klatka nie jest za mała albo czy podłoże nie jest mokre — to częste przyczyny apatii.

Nie kupuj klatki „na zapas" dla jednej świnki. Za duża przestrzeń dla pojedynczego zwierzęcia bywa stresująca, jeśli nie ma kryjówek. Lepiej dokupić drugą świnkę niż powiększać klatkę w nieskończoność. Pamiętaj też, że klatka to nie miejsce na stałe — to baza, z której świnka wychodzi. Jeśli po tygodniu widzisz, że zwierzę unika ruchu, chowa się w kącie i ma mokry brzuch, sprawdź wymiary i podłoże, zanim sięgniesz po inne wyjaśnienia.

Na koniec rzecz, o której wielu zapomina: nie zostawiaj chomika samego z innym zwierzęciem nawet na krótko. Wychodząc z pokoju, zamknij drzwi. Jeśli nie możesz tego zrobić, przenieś klatkę do miejsca, gdzie nikt nie ma dostępu. Chomik to zwierzę z natury samotne i bezbronne — nie obroni się przed kotem ani psem. Twoja czujność jest jedynym realnym zabezpieczeniem.

Chomik w klatce nie jest bezpieczny tylko dlatego, że siedzi za prętami. Kot potrafi przewrócić lekką klatkę jednym ruchem łapy, pies może ją przewiercić zębami, a szczur czy fretka przecisną się przez przerwy między prętami. Największym błędem jest zakładanie, że skoro zwierzęta się „lubią", to nic się nie stanie. Instynkt drapieżnika nie znika po zapoznaniu się z chomikiem — wystarczy sekunda nieuwagi.

Jak oddzielić chomika od pozostałych zwierząt w mieszkaniu Najskuteczniejsza metoda to fizyczna separacja. Chomik powinien mieć własny pokój albo wydzieloną strefę, do której kot i pies nie wchodzą. Drzwi zamykane na klamkę, a nie tylko uchylone, działają lepiej niż jakiekolwiek odstraszacze. Jeśli nie masz osobnego pomieszczenia, postaw klatkę w miejscu, gdzie zwierzęta nie mają naturalnej ścieżki — na przykład w rogu przedpokoju za przesuwnymi drzwiami. Pamiętaj, że kot potrafi wskoczyć na wysokość dwóch metrów, więc sama wysokość to za mało.